تو ٬ خودِ وسوسه ای!نماد شیطانی!
نیاز روحم را همیشه می دانی
ندای قلبم را٬ سکوت تلخم را
ز چشم بیمارم همیشه می خوانی
به نقطه ی عطف ِسکوت و تنهایی
مرا تو می بینی ٬ سراغ می گیری !
به وقت رفتن من ٬ در اوج غمازی
به پیش می آیی ٬ حضور می یابی !
وجود غم دارم به خود تو می خوانی
سبد سبد عشقی پر از شکوه و جلال
به کام من سازی ٬ به پای من ریزی
و ناگهان بی تاب در اوج بودن خویش
ز آســـــــمان دلت مرا تو می رانی !!!
+ نوشته شده در چهاردهم بهمن 1384ساعت 11:30  توسط صبا
|



